|
Hollywood özelinde dünyanın en büyük sinema endüstrisi olan Amerikan sinemasında, sosyal bir içeriğe sahip bağımsız yapımlara rastlamak ender bir durum. Yıllarca Robert Altman sinemasıyla doldurulan bu boşluk, onun ardından gelen genç Amerikalı bağımsız yönetmenlerle doldurulmaya devam ediyor. Yapımcı, yönetmen ve senarist olan David Gordon Green, o yönetmenlerden biri ve son filmi Joe’yle Amerikan toplumsal gerçekliğine yakıcı bir şekilde temas ediyor. Hollywood’un ticari kurgusal evreninde pek göremediğimiz sahici Amerika manzarasıyla Green’in Joe’sinde karşılaşıyoruz. Joe’yi bir baba-oğul ilişkisinin hikayesi olarak da tasvir edebiliriz ama buradaki baba-oğul ilişkisi, farklı yaşanmışlıkların sonucunda yolları kesişen, biri erişkin diğeri büyümeye çalışan bir çocuk arasında gelişen dostluktan ortaya çıkıyor.
On beşindeki Gary, tek başına ayrıksı bir hayat yaşayan ama insani özünü koruyan Joe’yi sığınılacak bir baba gibi görüyor. Alkolik ve kötücül bir karaktere sahip gerçek babasının şiddetinden Joe’ye sığınarak ve onun yardımını umarak kurtulmaya çalışıyor. Olgun ve hayata karşı dik durmaya çalışan Gary, kız kardeşi ve annesine bakabilmek ve onları alkolik babanın şiddetinden koruyabilmek adına katlanıyor yaşadıklarına. Kendi eğitimi ve bireysel geleceğinden feragat ederek yapıyor bunları. Umudunu kaybetmemeye çalışıyor, tökezlediği anlarda da Joe’nin desteğini alarak ayakta kalmaya çabalıyor.
Hayatla ilgili beklentilerini iyice aşağıya çekmiş, gün doldurmakla meşgul Joe ise, alkol ve sigara sarmalının arasında sorumluluk almaktan kaçınarak yalnız bir hayat sürmeyi yeğliyor esasında. Bu sebeple Gary’e kol kanat germek konusunda tereddüt yaşıyor ancak ona karşı kayıtsız da kalamıyor. Gary’nin tutunacak bir dal arayışı ve babadan medet uman bir evlat gibi Joe’ye yaklaşıyor oluşu, onun da dizginlerini çözmesine sebep oluyor. Aralarındaki yakınlaşma giderek bir bağlılığa, sahiplenmeye, ebeveyn rolünü oynamaya dönüşüyor. Filmin geleninde vicdanlı iyilerle, kötücül karakterler arasında bir mücadele yaşanıyor ve bu, filmin finalinde bir meydan savaşına dönüyor. Joe, artık sorumluluğunu üzerine aldığı Gary için yapabileceklerinin sınırlarını zorluyor. Sonuçta Gary&Joe ikilisi kazanıyor ancak bazı önemli şeyleri kaybetmek pahasına.
Film, Joe&Garry ikilisi arasında gelişen bağları merkezine alsa da Amerikan toplumsal gerçekliği hakkında önemli kesitler sunuyor. Amerikan muhafazakarlığının koyu şekilde yaşandığı Teksas taşrasını mekan seçerek evsizleri, alkolikleri, şiddete ve suç işlemeye meyilli kriminal tipleri ve taşralı Amerikalıları gerçekçi biçimde karakterize ederek Amerikan toplumsal yaşantısının belirli bir panoramasını sunuyor. Belirli bir gerçekliği dokunaklı şekilde ele almasıyla Joe, Amerikan bağımsız sinemasının başarılı bir örneği olarak sinema tarihindeki yerini alıyor.
» Joe film sayfası |
