Bu sayfada yeralan verilerin tamamı özgün içeriktir. Antrakt Sinema’dan izin almadan tamamı ya da parçası kopyalanamaz, kullanılamaz.

 

Umut Çiçekleri

Neslihan Dengiz Yazıları

Gece boyunca dans edebilirdim oysa ki… Audrey Hepburn’ün söylediği bir şarkıyı mırıldanıyordum, ‘My fair lady’ adlı filmden… ‘I could have dancedall night’ adlı şarkı…

Gece vapurlarının sesini duyarım, hep bana bir şeyler söyler, senin sesini duyarım ansızın, telefonda bir ses… Hasret dolu günler geçmek bitmiyor, her yerde seni arıyorum. ‘Barkleys of Broadway’ adlı filmde, Ginger Rogers bir süre aktrislik yaptıktan sonra, kocası Fred Astaire’a geri dönecekti, birbirlerine kavuşacaklardı…  Genç kadın, ne çok özlem dolu günler geçirmişti…

Umut çiçeklerine sarınmıştım, sürekli aklımda bir Judy Garland filmi vardı. ‘Meet me in St. Louis’ adlı filmde bahar çiçekleri açıyor, mevsimlerden mevsimlere geçiliyor, Judy Garland film boyunca sevdiği erkeğe kavuşmayı düşlüyordu. Bir evliliğin içinden geçmiştik, boğazdaki kafelere gitmiştik, restoranlarda yemek yemiştik, aynı evde oturmuştuk, ne çok özlüyordum o günleri, biz de tıpkı ‘Barkleys of Broadway’ adlı filmdeki Ginger’la Fred’e benzemiştik. Belki de çocuklarımız için yapmalıydık bunu… Sonradan tekrar birleşmek üzere… Gece dönemimizden bu yana durumumuz böyleydi. Bahar çiçeklerini coşkuyla kucaklıyordum, güller, papatyalar dört bir yanı sarmıştı, yağmuru bekliyordum, yağmurda birbirimize kavuşacaktık belki, ya da güzel bir günde birbirimize kavuşacaktık.

Aşktan heyecanla dolmuştum, eski günlere kavuşabilmek, sana ve çocuklara kavuşabilmek umuduyla baştanaşağı çiçek açmıştım.

Ana Sayfa | Film Arşivi | Gelecek Program | Haberler | Gişe Raporu | Köşe Yazıları

Mesafeli Satış Sözleşmesi | Teslimat ve İade Şartları | Gizlilik Politikası

© Antrakt Sinema Gazetesi | Tüm Hakları Saklıdır